Visita a San Lázaro

O título é enganoso, non fun visitar ningún santo. O pasado venres (8 de xuño) fun a Santiago de Compostela, ao Estadio Multiusos de San Lázaro. Alí está o motivo da miña visita, as “oficinas do deporte” da Xunta de Galicia e a Fundación Deporte Galego (FDG), onde presentei, como Deportista Galego de Alto Nivel (DGAN), a solicitude anual de axudas, creadas coa finalidade de posibilitar a participación en actividades e competicións de interese para a promoción do deporte galego. Estas axudas, inda que pequenas (concedéronme 1.012 euros brutos en 2011, ao que lle restan un 15% para facenda), son parte dos recursos con que conto para ir de expedición.

Logo recibiume o Secretario Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia, José Ramón Lete, con quen tiña cita concertada. Estivemos falando durante unha media hora, algo que sorprendeume gratamente pois non é doado obter tanta dedicación. Recibín a súa felicitación polo Annapurna, e mostrou interese pola expedición, a miña traxectoria deportiva, adestramentos, conxelacións, situación laboral... Saíu o tema das (escasas) axudas a deportistas de alto nivel, a situación de crise actual, as numerosas solicitudes... Foi unha reunión cordial e ao final pedinlle un par de cousas. Que gustaríame ter unha bandeira de Galicia (recibida de mans da Xunta de Galicia) para subila ás grandes montañas. Non teño por costume levar bandeiras aos cumios, pero esta é especial. Tamén soliciteille unha recepción este ano ao meu Club, polo seu 70 Aniversario. Díxome que podía contar con ambas cousas.

Saúdos, Sechu.



De 47 aniversario, pola mañá no Concello

Esta mañá fun ao Concello de Vigo, estaba citado, xunto a outros destacados deportistas da cidade, para unha recepción oficial do Alcalde da Cidade, Abel Caballero, e o Concelleiro de Deportes, Manel Fernández. Non todos os anos un recibe a felicitación do Alcalde, de feito é a primeira vez que me pasa, e a recibín en persoa e por dobre motivo: por acadar o cumio do Annapurna e polo meu aniversario. Si, nacín xa hai 47 anos, a miña nai ten un grande e “apaixonado” recordo daquel momento, novata, parto na casa e 4´1 kg de cativo; que tempos aqueles, eu case nin me acordo, se que chorei, contáronmo, debía de estar moi emocionado.... O alcalde interesouse especialmente polo que sentín ao chegar ao cumio. Aproveitei a ocasión para pedirlle, ao rematar o acto, que tivera o detalle de facer unha recepción oficial a Club Montañeiros Celtas, meu club, xa que este ano tamén estaba de celebración (70 Aniversario, sendo o club de montaña máis antigo de Galicia e o de máis socios, uns 1200!), algo no que el e o concelleiro me aseguraron que xa estaban traballando.

Sechu entre o Alcalde e o Concelleiro de Deportes, en plan "colegas"

Achegueime despois ao despacho da miña amiga Chus Lago, Concelleira de Medio Ambiente e afamada alpinista (ela tamén é de Montañeiros Celtas). Recibín a súa cariñosa felicitación e falamos un pouco da miña recente experiencia no Himalaia, coñece o Annapurna pois estivo alí de expedición en 1991. Quedamos para ir a escalar este verán, cando eu poda poñer os pes de gato, porque de momento non podo nin poñer calzado normal.

Sechu e Chus

Logo fun visitar a outra amiga, Marta Souto, responsable do Servicio de Normalización Lingüística do Concello e ex-Directora Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia. Cunha efusiva reacción ao verme, deixoume gratamente sorprendido. A súa felicitación e agradecemento polo meu compromiso coa nosa lingua a deixou clara, algo que xa fixera nesta mensaxe que me enviou ao móbil cando inda estaba en Kathmandu: “Ola Sechu. Son Marta Souto. Parabéns! E felicidades e grazas polo teu compromiso coa lingua, co Galiñeiro... co país. Noraboa, rapaz. Bicos”

Sechu e Marta

Hoxe teño un ano máis de vida, ou un menos. Depende do punto de vista, en calquera caso, estou satisfeito co que xa teño vivido, e espero seguir gozando do que me quede.

Apertas para todos e biquiños para todas.

Sechu.